 |
22:10 uur door Bertil
Zo, welkom bij mijn vakantie. Nadat gisteren Michiel het eerste verhaal de
wereld in geslingerd heeft, is het nu aan mij. Ik heet een ieder die
meekijkt/geniet/leest dan ook van harte welkom. Het is nu rond een uur of negen
's avonds en wij hebben net (lekker) gegeten. Het was een 'echte Oostenrijkse
avond.' Met echt Oostenrijks eten, wat dat dan ook mag zijn, wij weten het niet.
Wat wel absoluut Oostenrijks was, was de 'trekzak' speler die ons tijdens het
diner heeft belaagd.
Maar
laat ik bij het begin beginnen en als goede
Hollander begin ik natuurlijk met het weer (dit in
tegenstelling tot elk Nederlands journaal wat er mee
eindigt). Laten we eerlijk zijn, u als kijker wil
natuurlijk weten of u er goed aan heeft gedaan in
Nederland te blijven, danwel naar een ander land te
vertrekken. Niks is lekkerder dan terug uit vakantie
te kunnen opmerken dat jij het beste weer van de
vakantie hebt gehad. Nou, Oostenrijk heeft zich
vandaag geplaatst voor de troostprijs.
Korte
uitleg van hoe het weer hier dan werkt (voor diegene
die niet de
Zwitserland-vakantie
hebben gevolgd). Oostenrijk heeft op dit moment
gemiddeld 15 graden, maar aangezien wij op ongeveer
1500 meter zitten, moet je daar een paar graden
vanaf halen. Het was bij ons vandaag dus 7 graden.
Daarnaast is het dal gisteren volgestroomd met
wolken, die hier dan ook niet meer wegkomen
aangezien daar bergen voor staan. Hoe lossen die
wolken dan op, zult u zich afvragen. Heel eenvoudig.
Ze gooien alle in de wolk aanwezige druppels naar
beneden, net zolang totdat de wolk is opgelost. Dat
proces is gisteravond begonnen en heeft tot en met
nu plaats gevonden. Het is net voor negen uur
eindelijk(!) opgehouden met regenen (en een ieder
die het verschil kent tussen regen en buien weet dat
het vandaag dus niet droog is geweest).
Onze
eerste vakantiedag, 7 graden en regen. Nu zijn wij
wel wat gewend. Bijna alle vakanties beginnen bij
ons rond het vriespunt en eindigen in een themapark
in 30 graden. Wij maken ons dan ook niet druk.
Nadelig is de regen. Niet alleen omdat je dan toch
minder buiten komt. Je kan ook niet echt filmen
(daar kan die apparatuur echt niet tegen). Daarbij
belemmeren de wolken het uitzicht. Zowel vanuit het
dal (de bergen lijken hier heel laag) als vanaf de
berg zelf (waarover later meer).
Maar ik
zou bij het begin beginnen. We hebben deze vakantie
alleen maar 4 sterren hotels geboekt. Buiten het
feit dat je dan de nodige extra faciliteiten in het
hotel ter beschikking hebt, is er ook goed te eten.
We begonnen de dag dan ook met een uitgebreid
ontbijtbuffet.
Maar toen. Alle eventuele bezienswaardigheden zijn
hier buiten en ik had al verteld dat het regende.
Alle eventuele binnenactiviteiten (musea e.d.) zijn
op maandag gesloten. Wel waren er een aantal
kabelbanen open en met de pas van ons hotel kunnen
we kosteloos van deze banen gebruik maken. Dus toch
maar een paar camera's mee en vooral een hele hoop
waterdichte, warme kleding.
Allereerst hebben we Lech zelf met een met een bezoekje
vereerd. Dat was makkelijk, het hotel ligt zo goed
als in het centrum. Alleen het hotel naast ons ligt
nog dichter bij het centrum, dat ligt namelijk
in het centrum. Dit is trouwens tevens het hotel
waarin een niet nader te noemen bekende familie uit
Nederland in de winter verblijft. In zekere zin zijn
wij deze dagen dus de buren van Trix.
Toch ook maar wat video geschoten (en met een camera en
paraplu in je hand valt dat niet mee) en vervolgens
naar het opstapstation van de kabelbaan van dienst
gelopen. Deze lag aan de andere kant van het
centrum, dus aan de andere kant van het 'hotel van
Oranje' dan waar ons hotel ligt. De kabelbaan is
overigens niet uitgekozen om het feit dat hij dichtbij was, nee (beste kijkbuiskinderen), dit was een
overdekte gondel (had ik al verteld dat het
regende?) en hij ging naar het hoogste punt in de
omgeving. Niet naar de hoogste bergtop overigens,
daar komen geen kabelbanen. Deze kabelbaan vervoerde
ons van het centrum van Lech (1.444 meter) naar de
Rüfikopf (met dank aan Thijssen voor de ALT-code) op
2.362 meter. Zo'n kleine kilometer hoger dus.
En als
het weer op 1.500 meter al slecht is.... juist. Laat
ik het zo zeggen, we konden het bergstation van de
kabelbaan niet voor niets niet vanuit het dal zien
liggen. Na ongeveer 400 meter hoogte verdwenen we in
de wolken, waar we ook nooit meer uit zijn gekomen.
100 Meter voor het eindstation begon het buiten te
sneeuwen (niet dat je dat zag, alles was wit, maar
dat merkten we later). De kabelbaan uit, de extra
kleren aan en de sneeuwstorm in. Het waaide, het was
koud, je zag niks en het sneeuwde. Het was -3 graden
(gevoelstemperatuur veel kouder!) en zo stonden we
op dag 2 in de sneeuw van het uitzicht te genieten
wat er niet was. Het heeft in ieder geval
schitterende videobeelden opgeleverd (mits je van de
kleur wit houdt). Dus snel weer naar binnen en in
het plaatselijke restaurant wat gegeten (het was
ondertussen lunchtijd).
Met de
afdaling gebeurde natuurlijk het omgekeerde, maar na
de sneeuwstorm boven leek het opeens alsof Lech er
in de blakende zonneschijn bij lag (leek, zei ik).
Het regende nog steeds dus besloten we 's middag van
de faciliteiten van het hotel gebruik te gaan maken.
Ze hebben een uitgebreide 'Wellness Area' dus leek
het ons tijd om ons eens goed (well) te gaan voelen.
Wij hebben gekozen voor de fitness ruimte, de sauna
en daarna het zwembad (ja, allemaal in het hotel,
vier sterren zei ik al). En dat alles in onze
complementary badjas en badslippers (zie foto). Na
zo'n vier uur te hebben 'gewellnessed' waren we echt
'well' en konden we aan tafel.
Maandag
schijnt dan in het hotel de eerste dag van de week
te zijn waarop het hotel kennis wil maken met zijn
gasten. Dus kregen we een glas champagne in onze
klauwen geduwd en werden we, onder begeleiding van
een accordeonist, geacht met de rest van de gasten
te praten. Gelukkig wisten we deze menigte te
ontwijken en glipten we dus als eerste het
restaurant in. Net aan het voorgerecht zittende kwam
echter de rest van de menigte, onder begeleiding
van... (u raadt het al), het restaurant binnen. De
hele avond is die vent gebleven en als je even door
de zure appel heen beet was het ook nog wel een
soort van gezellig ook. Hij speelde echte
Oostenrijkse muziek waardoor we toch wel in de
stemming kwamen. Tegen de tijd dat hij klassieke
nummers ging verpesten waren wij gelukkig klaar met
eten.
En het
weer van morgen? Droog met zon en 15 graden (hier in
het dal dan). De kans is groot dat we de dag van
vandaag morgen nog eens dunnetjes over doen voor de
video. En dan natuurlijk door naar Gschnitz
(gezondheid), maar daar gaat Michiel jullie morgen
alles over vertellen.
Als u daar kijkt... |
Michiel 'Lecht' helemaal 'Well' |
|
'Ongestoord' eten. |
Uitspraken van de dag:
Michiel - (Tegen de accordeonist) "Kent u
misschien ook het welbekende nummer: 'Yoho, yoho,
A Pirate's Life For Me?' "
Bertil - (Boven op de berg de
Rüfikopf) "Dames en heren, u ziet hier duidelijk
dat hier niks te zien is."
|
|
