Wales 2009 - dag 4

Maandag 20 juli 2009

21:33 uur door Michiel.


Vandaag dan eindelijk onze eerste hele dag in Wales. Ondanks alle weeralarmen (?) was het een stralende dag met hooguit vanmorgen hier en daar een kleine bui. Wij hebben uiteraard eerst lekker ontbeten en hebben ons toen eens bedacht wat we zouden gaan doen vandaag. Inderdaad, wij bepalen ons programma 'on the fly' en alle 'als-je-daar-bent-moet-je-zeker...'-adviezen slaan we zoals altijd gewoon in de wind. Dit heeft ons in het verleden nu eenmaal de leukste tripjes opgeleverd. Zo moesten we in Schotland van iedereen zonodig naar Loch Lomond, maar hebben we uiteindelijk die dag gekozen voor The Falkirk Wheel en dat hadden we zeker niet willen missen!

Vandaar dus geen vast omlijnd programma, het is tenslotte vakantie! Voor vandaag hadden we twee dingen op het oog, in de hoop dat we ze beiden binnen een dag zouden redden. Omdat we bovendien hebben begrepen dat er mensen zijn die onze reis via Google Earth proberen te volgen, besloten we het vandaag ondergronds te zoeken! We hadden vernomen dat er bijzondere grotten hier in de buurt zouden zijn, in een informatieblad genoemd (opletten want ik typ het maar één keer) het 'Dan-yr-Ogof National Showcaves Centre for Wales. Grotten, altijd leuk. Komen we daar aan, blijkt er een compleet themaparkje omheen te zijn gebouwd en we moesten dus nog aan de bak ook! Voor wat betreft de grotten was het verhaal gebaseerd op de twee broers die de grotten daadwerkelijk ontdekt hadden. Zij vertelden in de grotten (als pop, of gewoon als voice-over) wat er in de grotten allemaal te zien was en legden van alles uit over de bijzondere formaties. Ook was er een grot gewijd aan archeologie (beetje cru) genaamd 'The Bone Cave' compleet met poppen, verlichting en een auditieve beschrijving. De laatste grot, noemden ze met recht de kathedraal. Groots, hoog, verlicht en muziek binnen. Het is zelfs een officiële trouwlocatie (als je het ja-woord tenminste kan verstaan door al het kletterende water binnen).

Buiten was het met name gericht op de tijd waarin die grotten dan gevormd waren. En dus stond het er vol met dino's uit die tijd, ook weer compleet met geluiden en beschrijving. Kortom, onze eerste indruk van Wales was gelijk goed. Ze hadden hier ook gewoon een hekje bij een grot kunnen plaatsen en 20 pond entree kunnen vragen. Dan had het waarschijnlijk nog goed gelopen ook, want toeristen betalen overal voor. In plaats daarvan is er besloten er echt iets van te maken en dat is gelukt! Erg leuk!

Na een hapje lunch in de plaatselijke cafetaria, besloten we verder te rijden naar onze tweede ondergrondse locatie, een kolenmijn met de veelzeggende naam 'Big Pit' in de plaats Blaenafon (een van de weinige plaatsnamen hier met klinkers erin). We leerden al snel dat ze deze mijn 'big' hebben genoemd omdat er maar liefst twee schachten naar beneden lopen, zodat er tenminste doorgewerkt kan worden; volle karren eruit en lege karren (of vol met materiaal) erin en dat tegelijkertijd. De productie was daardoor erg groot.

Wij daalden in één van die schachten af met een mijnlift, in een groepje van ongeveer 15 personen. Hier hebben we helaas niets van vast kunnen leggen. I.v.m. het eventueel ontsteken van het kool(stof) of licht ontvlambare gassen die beneden aanwezig zouden kunnen zijn, mocht er nog geen horloge op batterijen mee naar beneden, laat staan een camera. We werden allemaal uitgerust met een helm met lampje en we kregen allemaal een riem om met daaraan een speciaal afgeschermde accu hiervoor en... ahum... een zuurstofmasker voor het geval het toch mis mocht gaan beneden.

Eenmaal daar, werden we rondgeleid door een gids bij slechts het schijnsel van onze eigen lampjes. M.a.w. als je niet oplette en dus de andere kant op keek, dan had iedereen dat gelijk door want niemand zag dan waar de gids het op dat moment over had. Maar het was absoluut interessant en dus het opletten waard. Zo blijkt deze mijn de zuiverste kolen te leveren die er maar te vinden zijn en dus wilde de Titanic destijds alleen met kolen uit deze mijn vertrekken (deze kolen werken dus zelfs iets TE goed! ;) ). Verder een hoop informatie over hoe dat dan vroeger allemaal ging. Kinderarbeid was anderhalve eeuw geleden heel normaal. Zelfs jongetjes van 6 jaar werden ingezet om 12 uur per dag in het donker te zitten en deuren te openen als er een paard doormoest. Er waren dus ooit ook maar liefst 72 paarden tegelijk in zo'n mijn aan het werk... 50 weken per jaar zonder licht en 's nachts tussen het vocht en de ratten. En dat allemaal zodat wij bovengronds de industriële revolutie konden voltooien. Ik zal jullie verdere gruwelijkheden en zelfs spookverhalen besparen, maar ik denk dat als je destijds het woord 'arbo' had genoemd, men je aan had gekeken en gevraagd had of dat soms een stad in China was.

Buiten de mijn waren de bijgebouwen nog als museum te bezoeken, zoals bijvoorbeeld de wasruimtes of het explosievenmagazijn. Ook was er aandacht voor de stakingen en de echtgenotes van de mijnwerkers. En het mooie van deze hele mining-experience was dat het allemaal nog gratis was ook. Waar ze het van doen is mij nog steeds een raadsel, maar we hebben er toch een mooie middag aan beleefd!

En zo kwam er alweer een einde aan deze dag in Wales. We hebben net weer heerlijk gegeten in ons hotel en morgen reizen we weer verder. Een reisdag dus, in principe wederom zonder vastomlijnd programma, maar met ons en Wales weet je het nooit!