 |
21:26 uur door Michiel.
We moeten jullie even eerlijk iets bekennen. Het hotel waar we nu zitten hebben
we eigenlijk niet echt gekozen vanwege wat er in de omgeving allemaal te doen
is. Het was in de gids met hotels in Wales het hotel met de meeste luxe
faciliteiten die we graag wilden. En gelukkig was er niet al te veel te doen in
de buurt, zodat we daar tenminste van konden genieten.
Toch hebben we iets gevonden waar we dan naartoe konden vandaag, een heus
themapark volgens de folder. Dus wij vanmorgen na wederom een lekker ontbijt
daarheen, het ligt hier ongeveer 20 minuten rijden vandaan. Het park van dienst
was Oakwood
Themepark in Pembrokeshire. Nou... mensen die ons kennen weten dat wij nogal
kritisch zijn op dit gebied. Niet eens zozeer omdat van ons perse alles
gelijkwaardig aan Disney moet zijn (da's een utopie), maar meer omdat we ons nu
eenmaal niet belazerd willen voelen.
We betaalden de 18 pond (!) entree en we zouden het wel eens meemaken. Al vrij
snel bleek dat het management van dit park het verschil niet helemaal snapt
tussen de term 'themapark' en 'pretpark.' Thema heeft te maken met verhaal en
een daarbij passend decor. Simpelweg iets decoreren is dus niet genoeg. Er is
niets tegen pretparken, maar doe dan gewoon waar je goed in bent en pretendeer
geen themapark te zijn. Er is dan immers vrijwel niets wat je kunt doen wat
genoeg is.
Meteen bij de ingang al zag het er oud en vervallen uit, terwijl de
parkeerplaats en oprijlaan er juist picobello uitzagen. De kassa lag eigenlijk
in een compleet stukje niemandsland, waarna je op een treintje kon stappen of
een stukje kon lopen naar de attracties. Toegegeven, er zaten een aantal leuke
attracties tussen. Bij sommige was geprobeerd deze te thematiseren. Slechts bij
een fractie hiervan was dit ook daadwerkelijk gelukt. Ander nadeel was dat
sommige attracties pas in de middag open zouden gaan en inmiddels hadden wij al
door dat we het hier niet zo lang vol gingen houden.
Okay, laat ik het beperken tot waar we dan wel in zijn geweest en wat nog leuk
was ook. Om te beginnen een stalen achtbaan, die redelijk nieuw leek te zijn:
'Speed.' Hier zat serieus bochtenwerk in alle richtingen in en hij ging
snoeihard! Ken je dat stukje track in elke achtbaan vanaf de laatste actie tot
aan het station? Hier had je dat stukje ook echt nodig om weer fatsoenlijk
scherp te kunnen stellen! Prima voorbeeld van wat ik bedoel: deze achtbaan was
niet gethematiseerd, maar wel erg goed. Maar doordat Oakwood pretendeert een
themapark te zijn, vraag je je na afloop wel af: 'Waar was het thema?'
Tweede attractie die we deden was ook een achtbaan, eigenlijk een houten
rollercoaster, met de veelzeggende naam 'Megafobia.' Vergelijkbaar met de
Pegasus in de Efteling. Ook een lekkere rit, zoals een houten coaster hoort te
zijn. Snel, met een hoop gerammel. Eigenlijk niet zoveel op aan te merken.
Hierna vonden we nog ergens een dark-ride met 3D-brillen, waar ze gebruik hadden
gemaakt van blacklight verf. Dit was wel een origineel idee en de entree lag nog
eens in een soort van gethematiseerd dorp-achtige setting ook.
Maar daarmee was voor ons de story dan toch echt wel ready hier. Ach, leuk om er
eens geweest te zijn, het was voor ons ook een gokje en die twee achtbanen
hadden we niet graag gemist. Maar nu hadden we dus opeens tijd over! Op de
terugweg zijn we toen gestopt bij de ruïne van een kasteel en naastgelegen
getijde-molen. Carew
Castle om precies te zijn. En zo waren we opeens toch nog cultureel bezig
vandaag! Op de site van het kasteel kun je de details vinden, daar zal ik jullie
hier niet mee vermoeien. Wat ik er wel leuk aan vond, was dat het kasteel een
ruïne was, met toch nog sommige ruimtes die WEL nog een dak hadden (al dan niet
kunstmatig aangelegd). Je kunt dan tenminste lekker door een oude balzaal lopen
en zelf invullen hoe dat ooit was, i.p.v. dat er een suppoost in je nek loopt te
hijgen om te controleren of je nergens aankomt en of je vooral niets filmt. Dit
werd vandaag bovendien ook nog eens gecombineerd met allerlei 'medieval'
activiteiten. Zo kon je handboogschieten, was er een 'schildschilderworkshop'
voor de kids en vond er zelfs nog een toneelvoorstelling plaats in een speciaal
hiervoor ingerichte zaal.
Hierna hebben we de naastgelegen getijde-molen nog even bekeken, wat ook erg
interessant was. Maar dan was het toch echt tijd om terug te keren naar ons
hotel voor een heerlijke middag ontspanning. In dit hotel is het 'leisure centre'
ook daadwerkelijk een apart gebouw waar ontspanning op diverse manieren mogelijk
is. Ik ben zelf de fitness-zaal ingedoken, waarna ik nog even lekker in de sauna
heb gehangen. Vervolgens trof ik Bertil weer aan bij het zwembad, waar we de
rest van de middag in hebben gelegen. Een echte vakantiedag dus, waar we allebei
ook wel eens aan toe waren.
Zojuist hebben we weer heerlijk gegeten (de inwendige mens moet van ons deze
vakantie WEL hard werken) en zo zit ik nu dus weer dit verslagje te typen.
Morgen hebben we weer een reisdag naar ons volgende hotel. Dat ligt vlakbij
Nationaal Park Snowdonia, waar we als het goed is de mooiste stukjes natuur van
Wales te zien gaan krijgen. Iets wat tot vandaag lastig was, omdat ze hier in
Wales de wegen aan weerszijden nogal eens willen 'afdekken' met metershoge
heggen. We zijn dus benieuwd en morgen kan Bertil er waarschijnlijk meer over
vertellen!
|

Michiel voor
'Megafobia'. |

Bertil in
een kasteel zonder dak. |
Uitspraken van de dag:
Michiel - (in de rammelende houten achtbaan
'Megafobia') - "Jongens, als je weet dat je
visite krijgt, dan loop je 's morgens toch even
met een steeksleutel alle bouten en moeren
langs?!"
Bertil - (op het hoogste punt van achtbaan
'Speed) - "Zo zie je tenminste nog eens iets van
Wales, vanuit de auto lukt je dat namelijk
zelden..."
|
 |